We zaten vanochtend al om 06:30 uur aan het ontbijt ! Wel schitterend hoor, om dan op je balkon te eten met zo’n schitterend uitzicht op de baai van Kaikoura.

We gingen met de boot de zee op. De zee is hier al snel zo’n 1600 meter diep, dat is dan ook de reden dat er hier walvissen te zien zijn, ze leven n.l. in diep water. De Spermwhale die je hier ziet zijn allen mannetjes, komt doordat zij een dikkere vetlaag hebben en kunnen dus beter tegen de kou hier.

Al vrij snel zien we de eerste walvis en even later nog een. Het is het mooiste als ze onderduiken, dan zie je hun staartvin omhoog komen.

Normaal zie je alleen een stuk van de rug. Je ziet zo’n 2/3 van de walvis en er komt maar 1/10 boven water. Als ze duiken verdwijnen ze voor zo’n 45 minuten lang onder water.

Op een gegeven moment zagen we er twee naast elkaar zwemmen en even later opnieuw twee naast elkaar.

Is heel apart op vier walvissen zo dicht bij elkaar te zien.

Toen deze ondergedoken waren gingen we verder om nog wat Dusky dolfijnen te zien die hier ook in de buurt moesten zitten.

Grappig gezicht om zoveel dolfijnen, het waren er bijna 200, te zien rondzwemmen en uit het water te zien springen.

Opeens werd gemeld dat er een haai in de buurt rondzwom.

Was moeilijk te ontdekken maar het verschil met de dolfijnen is wel te zien. Je ziet niet meer dan de staart en de vin, maar het is heel apart.

Was de laatste paar jaar al niet meer voorgekomen.

Toen we weer van boord gingen, nog de petitie ondertekend tegen het vangen van walvissen door de japanners.

Hierna hadden we de lange rit naar Abel Tasmanpark voor de boeg.

Onderweg wel een Crayfish tentje gezien maar we dachten dat er wel meer zouden zijn, niet dus.

Gevolg dat we dus geen Crayfish hebben kunnen eten.

Toen we aankwamen in Marahau Lodge waren we erg vermoeid en het was ook erg warm geworden. Bij aankomst gelijk een wandeltocht geboekt voor de volgende dag en een reservering voor het restaurant aan het meer. Er zijn er maar 2 hier en deze was bijna altijd volgeboekt.