We waren al vroeg vertrokken naar Wai-O-Tapu om de geyser Lady Knox te zien spuiten. Zou rond 10:00 uur plaatsvinden.

We waren al om 8:45 uur aanwezig en toen kregen we een SMS-je dat mijn vader in het ziekenhuis was opgenomen.

We hebben gelijk even gebeld om wat meer informatie te krijgen. We hoorden dat we niet veel konden doen en vlgs. de arts was het niet nodig om terug te keren naar Nederland.

Meer als afwachten kunnen we niet en spreken af dagelijks contact te houden om de situatie te horen. We moeten maar gewoon (?) verder genieten van onze vakantie.

Het spuiten van de geyser wordt eigenlijk opgestart door wat zeeppoeder in de krater te gooien waarna hij dan gaat spuiten.

Er waren erg veel mensen die kwamen kijken en hierdoor hadden we echt zo’n gevoel dat het te toeristisch was en dat maakt het toch wat minder. Het was wel interessant om te zien maar eigenlijk hadden we er wat meer van verwacht.

Hierna terug naar het park en zeker 2 uur langs allerlei pruttelende, borrelende en een beetje spuitende ondergronden en kraters gelopen.

Soms was de stank enorm maar de verschillende kleuren waren echt fantastisch.

’s-Avonds met de bus naar het Maori dorp en hier kregen we na het gebruikelijke welkomst-ritueel wat meer te zien over de Maori gewoontes en gebruiken.

Dans, zang en gevechts-oefeningen.

Heel erg indrukwekkend. Ik vroeg nog of de Moko’s (gezicht tatoeages) echt waren, sommige wel maar de meeste waren gewoon opgeschilderd.

Na het eten (Hangi : volgens Maori gebruik bereid) werden we weer terug naar het hotel gebracht.

Het was wel erg commercieel, maar toch ook wel mooi om te zien en mee te maken.