Ja, zaterdagavond is de uitgaansavond van de Kiwi’s. De hele nacht is duidelijk te horen dat er veel verkeer en luidruchtige gasten over straat en langs ons hotel gaan. Al met al toch nog wel lekker geslapen.
’s-Ochtends een Full Breakfast genomen en besloten om naar “Kelly Tarlton Antarctic Encounter and Underwater World” te gaan. Bij het busstation horen we dat er tot 10:00 uur geen bus heen kan, omdat er een marathon gaande is en de weg afgesloten is.
Rond 10:00 uur eerst nog gehoord dat het wel 12:00 uur kan worden voor er weer bussen gaan rijden, maar even later komt er toch een bus aan die daar heen gaat. Alleen moeten we dan 400 meter lopen zegt de chauffeur, nou dat is geen probleem. Als we uitstappen blijkt dat we bijna voor de deur staan. Rare jongens hoor, die Kiwi’s !
De toegangskaartjes hadden we zaterdag al met korting (echt hollands!) in de I-site gekocht. Dus we konden zo doorlopen. We zien al snel de pinguïns en even verder kun je met een Snowcat rond het pinguïn gebied gaan.
Hoeveel er zitten weet ik niet maar het zijn er ontelbaar veel. Geelkop-pinguïns en nog een andere soort.Even verder is een bassin met stingrays. Dat Steve Irwin door zo’n dier om het leven is gekomen moet echt een kans van 1 op een miljoen zijn geweest, wordt ons verteld. Deze dieren doen echt helemaal niets en zijn echt niet gevaarlijk. Ze worden in het bassin gevoederd en ze kruipen helemaal tegen de knaap op en hij gaat zelfs gewoon met zijn hand in hun bek om de vis erin te stoppen. Onbeschrijflijk grappig zoals ze lijken te weten dat ze vis krijgen.
Wat verder kom je op een soort lopende band door een glazen tunnel waar je haaien, barracuda’s en stingrays boven je hoofd ziet rondzwemmen. We vonden het al met al een heel geslaagd bezoek !
’s-Middags nog wat boodschappen gedaan en rondgelopen bij de haven waar een gigantisch Cruiseschip aangemeerd was en waar een heleboel dikke (maar ook rijke) yanks vanaf kwamen.
De hele dag was het wat bewolkt met af en toe wat zon, maar de temperatuur was rond de 20 graden.