Vanmorgen was het droog, terwijl het ’s-Nachts behoorlijk geregend en geonweerd had.
Rond 09:00 uur Lisette gebeld om haar te feliciteren met haar verjaardag. We zijn wel te vroeg, het is nog 21:00 uur op Woensdag in Nederland, terwijl ze Donderdag jarig is.
Maar bij Milford hebben we geen GSM bereik, vandaar.
De rit naar Milford is in een woord geweldig mooi, hadden we al in allerlei reisverslagen gelezen en dat klopt echt. Het 1edeel is redelijk vlak met weinig bochten, maar wel zicht op de bergen waar we soms de sneeuw op zien liggen.
Het is ook nog zonnig, al zien we af en toe wel een paar spetters.
Het 1edeel is echt prachtig, hier zien we veel water dat naar beneden komt.
Op enkele punten gestopt om rond te kijken. Spectaculair is het bij de Chasm, wat een geweld komt er vrij bij zo’n waterval !
Vlak voor de Homer-tunnel zat er ineens een Kea op de auto. Ze pikken graag in het rubber van de ruitenwissers en de deuren. Je moet ze wel in de gaten houden dus !
De Homer-tunnel (1209 mtr. lang) is ook heel apart. Hij loopt vrij steil omlaag, maar je hebt gelukkig geen tegenliggers. Men gaat n.l. om-en-om de tunnel in !
In Milford is het nog droog en we zijn bijtijds voor het inchecken op de Milford Mariner. De temp. is rond de 20 graden.
De tocht op de boot begint al spectaculair, vlakbij ligt n.l. de Bowen falls. Van 160 mtr. Hoog komt het water naar beneden gestort. Als we verder varen zien we constant allerlei watervallen, kleine maar ook grote. Sommige gaan we van heel dichtbij bekijken, zodat je moet oppassen dat je niet nat wordt.Het is vrijwel de hele tijd droog, alleen als we met een rubber bootje het water opgaan, regent het een beetje.
Milford is vergeleken met Doubtful wat ruiger en smaller. ’s-Avonds aan boord van een lekker diner genoten. Morgen weer vroeg op, want we gaan eerst nog richting Tasman Sea, voordat we weer teruggaan naar Milford.