Nelleke kwam ons om 06:45 uur al halen en we waren dus al om 07:20 uur op Schiphol.
Was wel moeilijk afscheid te nemen in de wetenschap dat we de 14e niet hier zouden zijn, maar we namen ons voor om toch te bellen.
Bij het inchecken werd duidelijk dat we wat veel bagage bij ons hadden. De koffers waren al 43 kg, en dan nog de sporttas.
Het shoppen op schiphol leverde voor ons beiden een lekker luchtje op. Ik moest wel, want ik was de aftershave gewoon vergeten mee te nemen.
Bij de gate hoorden we dat er wat vertraging zou zijn, vanwege het slechte weer in Londen, mist en de kou ?
We ontmoetten daar nog een gezin met dochter van 12 die ook naar Nieuw-Zeeland gingen, alleen een andere route. Eerst naar Hongkong en dan verder naar Auckland.
Uiteindelijk vertrokken we om 12:45 uur en was het afwachten hoe de aansluiting in Londen naar Tokio zou verlopen. Zoals verwacht was de BA 005 reeds vertrokken en na 45 min. in de rij staan bij de BA-incheckbalie, bleek dat we niet de enige waren die last van de vertraging hadden. Het was niet alleen het slechte weer in Londen, maar ook een ontploffing van een olieopslagtank in het westen van Londen.
We werden overgeboekt op de BA 007 (James Bond vlucht ?) vertrektijd 14:35 uur. Of de bagage goed geregeld zou zijn kon men niet met zekerheid vertellen, maar we moesten maar in Tokio navraag doen. Nog nooit zoveel Jappen bijelkaar gezien in een vliegtuig. Gelukkig is zo’n jumbo wel groot en luxe, en dat is denk ik ook wel nodig voor zo’n lange vlucht. Maar goed, ook nu weer wat vertraging, het werd 15:20 uur voor we de lucht in gingen.
We konden de ontploffing van die olieopslagplaats goed zien en hebben er snel wat foto’s van genomen. De verloren tijd, zo’n 3 uur, halen we wel weer in Tokio, hebben dan wel wat minder slaap maar dat zal wel meevallen.
De vlucht gaat over / langs de Noordpool via Siberië, Mongolië en dan naar Japan.
We hadden het geluk, dat we het Noorderlicht konden zien. Is gewoon niet te beschrijven hoe mooi dat is, heel bijzonder om te zien.