Toch nog wat kunnen slapen tijdens de vlucht en dan wordt je wakker boven besneeuwde bergen en vlakten. Moet denk ik Mongolië zijn. Het ziet er erg verlaten, maar vooral heel erg koud uit.

Aangekomen in Japan, komen we erachter dat men daar nauwelijks engels spreekt en het navragen van de bagage levert geen resultaat op. Afwachten tot we in Nieuw-Zeeland zijn.

Het zijn wel ontzettende bureaucraten, ze kunnen je niet duidelijk maken hoe je bij de restroom van het hotel moet komen. Uiteindelijk nog een vriendelijke Jap gevonden die ons vertelt dat we langs immigrations moeten, want het hotel ligt buiten het vliegveld. Niet ver weg maar toch.

Dus formulier invullen en met de nodige stempels wordt het in ons paspoort geniet. Die miep bij de douane spreekt totaal geen engels, dus krijgen we een boek te zien met allerlei zaken die verboden zijn om in te voeren. De koffer wordt opengemaakt, ze schijnt niet eens te weten wat een deo-spuitbus en haarlak is.

Eindelijk dus naar het hotel met de bus. We hebben niet echt geslapen, maar wat op bed gelegen en wel lekker kunnen douchen. We hebben wel nog wat gegeten in het restaurant, gewoon afgaan op de plaatjes, want we kunnen die rare tekens niet vertalen.

Zijn redelijk vroeg weer naar de terminal gegaan, winkelen is niet echt interessant en hebben geen zin om moeilijke omrekeningen te maken om te zien of het nu echt aantrekkelijk  geprijsd is.

Bij het inchecken wederom de koffer open, kost ons weer de nodige moeite alles er weer goed in te krijgen. Komen we bij de laatste controle, wordt er opgemerkt dat we het in het paspoort geniete document nog moeten invullen. Waarom zeggen ze dat niet eerder ? Gelukkig hoeven we niet achteraan de rij aan te sluiten. Besluiten wel ter plekke om nooit meer in Japan terug te komen.

Grappig is het wel als ik naar het toilet ga. Dacht even dat ik in het toilet van de kleuterschool beland was. Die Jappen zijn wel erg klein, of zijn wij zo groot ?